| 0.1 | grignuni, rogioni, rugnuni; f rignuni. |
| 0.2 | Lat. parlato *ronionem, var. assimilata di *renionem (DELI2 s.v. rognone). |
| 0.4 | Cit. tutte le occorrenze. |
| 0.5 |
Nota grignuni con un consonantismo iniziale, att. nelle varietà merid., forse dovuto a un fenomeno di ipercorrettismo (cfr. Rohlfs, II: § 185). |
| 0.7 | 1 [Anat.] [Rif. a un animale:] rene (di una bestia macellata); rognone. 1.1 [Anat.] Sinedd. [Rif. a un animale:] fianco. |
| 0.8 A | Scobar: rignuni, rugnuni. Valla: ø. |
| 0.8 B | Del Bono: rugnuni. Vinci: rugnuni. Pasqualino: rugnuni. Mortillaro: rugnuni. Biundi: rugnuni. Traina: rugnuni. Macaluso Storaci: rugnuni. VS: grignunu1, rrignuni, rrignunu, rrugnuni, rrugnunu. |
| 0.8 C | TLIO: rognone. |
| 0.9 |
Giuseppe ZappalĂ 06.03.2023. ISSN 2975-111X |
[1] Gl DeclarusXIVM - Angelo Senisio, Declarus, 252r, pag. 70.29: Rien rienis... idem quod ren, vel porcellus; vel est intestinum, quod dicitur grignuni; vel renes; et interpretatur fluens.
[2] Gl DeclarusXIVM - Angelo Senisio, Declarus, 248r, pag. 109.8: Rien enis... porcellus vel intestinum, quod dicitur grignuni; unde Ren li rini; Renunculus lu grignuni...
[3] Gl F ScobarXVIL (1519) - Voc. bilingue, pag. 231a: rignuni ren, nephros.
[4] ThesaurusXVR - Thesaurus pauperum, 27.4, pag. 38.9: Item fa' fumicari lu rogioni cum aglata tepida chara et poy lu fa' <si>napizari di pulviri di chervu arsu, pichi, inchensu et mastica, et non solum contra a quistu mali...
[1] MascalciaCrSpXIVP - Tratt. di mascalcia, ms. CrSp, volg. Ruffo, Di lu mali di firutu, Cap. XXVI, pag. 592.13: Et un altru mali aveni in li lonzi di lu cavallu, e fanchi <in li rini> et in li rugnuni duluri ki tira li nervi di li lumbi e di li rini ki non si ndi cessa. Kistu mali casualimenti aveni di subitu per superfluitati di mali homuri...