tabanu2 s.m.
0.1 tabanu; f tabano.
0.2 Etimo incerto: forse incrocio fra cabbanu e tabarru? || Cfr. DESN s.v. tabbano.
0.4 Att. unica nel corpus.
0.5

0.8 AScobar: tabanu.
Valla: tabano.
0.8 BDel Bono: ø.
Vinci: ø.
Pasqualino: ø.
Mortillaro: ø.
Biundi: ø.
Traina: tabbanu.
Macaluso Storaci: ø.
VS: tabbanu3.
0.8 CTLIO: ø.
0.9 Sara Ravani 13.03.2026.
ISSN 2975-111X
1 [Vest.] Mantello rustico in panno pesante con cappuccio.

[1] Biondi/2000 (8) - 1500 Inventario, pag. 110.23: Unu tabanu di pannu ruanu parum usatu.

[2] Gl F ScobarXVIL (1519) - Voc. bilingue, pag. 281a: tabanu vesti di campu campestre, capitium, bardocucullus.

[3] Gl f VallaXVIG (1500-1522) - Voc., pag. 189: tabano, haec penula -lae, vestis est qua servi utebantur adversus nimbos.