buchillatu s.m.
0.1 buchillatu.
0.2 Lat. buccellatum 'biscotto' (VSES s.v. vucciḍḍatu).
0.4 Att. unica nel corpus.
0.5

0.8 AScobar: buchillatu, vuchillatu.
Valla: vucchillato.
0.8 BDel Bono: vucciddatu.
Vinci: ø.
Pasqualino: bucciddatu, gucciddatu, vucciddatu.
Mortillaro: gucciddatu, vucciddatu.
Biundi: gucciddatu, vucciddatu.
Traina: gucciddatu, vucciddatu.
Macaluso Storaci: cucciddatu, gucciddatu.
VS: bbucciḍḍatu, bbuccillatu, bbusciḍḍatu, cucciḍḍatu, cucciḍḍratu, gucciḍḍatu, pucciḍḍatu, ucciḍḍatu, vicciḍḍatu, virciḍḍatu, visciḍḍatu, vucciḍḍatu, vucciḍḍratu.
0.8 CTLIO: buccellato.
0.9 Linda Domicoli 26.03.2025.
ISSN 2975-111X
1 [Gastr.] Ciambella ripiena di carne o di altri ingredienti.

[1] Gl DeclarusXIVM - Angelo Senisio, Declarus, 303v, pag. 35.8: Tortula le... panis plenus carnibus vel pultibus vel est panis tortus et flexus in pasta, qui vulgo dicitur buchillatu.

[2] Gl F ScobarXVIL (1519) - Voc. bilingue, pag. 50b: buchillatu pan(n)i sum[m]ale, spira.